سيستم پيكربندی Asp.net 2.0 (بخش سوم )

[Travis]

در مجموعه مقالات سيستم پيكربندی ASP.NET 2.0 ، تاكنون به موارد زير اشاره شده است :

• <LI dir=rtl>[برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] : آشنائی با اصول اوليه سيستم پيكربندی ASP.NET 2.0
• [برای مشاهده لینک ها شما باید عضو سایت باشید برای عضویت در سایت بر روی اینجا کلیک بکنید] : بررسی تنظيمات Connection string و Session State

در اين بخش به بررسی ساير تنظميات پيكربندی خواهيم پرداخت .

پيكربندی ترجمه
ASP.NET ، صفحات وب ، سرويس های وب ، http handlers ، فايل های برنامه ( نظير Global.asax ) و فايل های منبع را به صورت پويا ترجمه می نمايد . فايل های فوق به صورت پويا و همزمان با اولين درخواست ، ترجمه می گردند .
هر نوع تغيير در فايل ترجمه شده پويا باعث می گردد كه تمامی منابع متاثر از تغييرات شوند و به صورت پويا invalidated و مجددا" ترجمه گردند . مكانيزم فوق پياده كنندگان را قادر می سازد كه به سرعت برنامه های وب را با حداقل overhead اجراء نمايند. چراكه پس از تشخيص تغييرات و ترجمه پويا ، می توان بلافاصله از امكانات برنامه ها استفاده نمود .
پتانسيل ترجمه پويا در ASP.NET 2.0 نسبت به ASP.NET 1.x افزايش و فايل های ديگری نظير كلاس فايل ها را نيز تحت پوشش قرار می دهد .
برای پيكربندی تنظيمات ترجمه از بخش <compilation> در فايل های web.config و يا machine.config استفاده می گردد . ASP.NET engine ، در زمان مورد نياز صفحه را ترجمه و كد توليد شده را در code cache ذخيره می نمايد .از cache فوق در زمان اجرای صفحات ASP.NET استفاده می گردد .
كد زير گرامر بخش <compilatioin> را نشان می دهد .

<!-- compilation Attributes -->
<compilation
tempDirectory="directory"
debug="[true|false]"
strict="[true|false]"
explicit="[true|false]"
batch="[true|false]"
batchTimeout="timeout in seconds"
maxBatchSize="max number of pages per batched compilation"
maxBatchGeneratedFileSize="max combined size in KB"
numRecompilesBeforeAppRestart="max number of recompilations �
defaultLanguage="name of a language as specified in a <compiler/> element below"
<compilers>
<compiler language="language"
extension="ext"
type=".NET Type"
warningLevel="number"
compilerOptions="options"/>
</compilers>
<assemblies>
<add assembly="assembly"/>
</assemblies>
<codeSubDirectories>
<codeSubDirectory directoryName="sub-directory name"/>
</codeSubDirectories>
<buildproviders>
<buildprovider
extension="file extension"
type="type reference"/>
</buildproviders>
</compilation>

توضيحات :

• <LI dir=rtl>batch : نوع ترجمه را مشخص می نمايد (مقدار پيش فرض True است ) .
  <LI dir=rtl>maxBatchSize : حداكثر تعداد صفحات و يا كلاس را كه می توان در يك batch ترجمه نمود، مشخص می نمايد. ( مقدار پيش فرض 1000 )
  <LI dir=rtl>maxBatchGeneratedFileSize : حداكثر اندازه خروجی يك batch assembley ترجمه شده را نشان می دهد ( مقدار پيش فرض 3000 )
  <LI dir=rtl>batchTimeout : زمان ( بر حسب ثانيه ) ترجمه batch را مشخص می نمايد . در صورتی كه زمان فوق قبل از اتمام ترجمه به پايان رسيده باشد ، يك exception محقق می گردد ( مقدار پيش فرض پانزده ثانيه است) .
  <LI dir=rtl>debug : آيا می بايست اسمبلی های توليد شده را ترجمه ويا ديباگ نمود ؟ (مقدار پيش فرض False ).
  <LI dir=rtl>defaultLanguage : زبان برنامه نويسی پيش فرض نظير VB و يا #C برای استفاده در فايل های ترجمه پويا را مشخص می نمايد.
  <LI dir=rtl>tempDirectory : دايركتوری مورد نظر برای استفاده موقت در حين ترجمه را مشخص می نمايد . به صورت پيش فرض ، ASP.NET فايل موقت را در مسير
  [WinNT\Windows]\Microsoft.NET\Framework\[version]\Temporary ASP.NET ايجاد می نمايد .
  <LI dir=rtl>compilers : بخش <compilers> ، می تواند شامل چندين زير عنصر <compile> باشد كه از آنان به منظور ايجاد يك تعريف جديد كمپايل استفاده می گردد .
• numRecompilesBeforeAppRestart : تعداد دفعات ترجمه ، قبل از راه اندازی برنامه مشخص می نمايد .

[Travis]

قابليت های مرورگر
شناسائی و استفاده از پتانسيل مرورگرها برای برنامه های وب ضروری است . browser capabilities component بگونه ای طراحی شده است تا بتواند از مرورگرهای مختلفی نظير opera , netscape و IE حمايت نمايد . با استفاده از <browserCaps> می توان تنظيمات پيكربندی را برای browser capabilities component مشخص نمود . از عنصر فوق می توان در سطوح متفاوتی $نظير ماشين ، سايت ، برنامه و زير دايركتوری ها استفاده نمود .
پس از دريافت يك درخواست از يك مرورگر ، browser capabilities component قابليت های مرورگر را از طريق هدر درخواست شناسائی و برای هر نوع مرورگر يك مجموعه از تنطيمات مرتبط با برنامه را ترجمه می نمايد . تنظيمات فوق را می توان به صورت ايستا انجام و يا از هدر درخواست ارسالی استفاده نمود . يك برنامه می تواند در صورت ضرورت تنظيمات فوق را را توسعه و يا تغيير دهد .
در ASP.NET 2.0 تمامی اطلاعات مربوط به قابليت های مرورگر در "فايل های تعريف مرورگر" ارائه می گردند . اين نوع فايل ها ، فايل هائی با انشعاب browser.* و فرمت xml می باشند . يك فايل ممكن است شامل تعريف بيش از يك نوع مرورگر باشد . فايل های فوق در زمان نصب فريمورك در آدرس
[WinNT\Windows]\Microsoft.NET\Framework\xxxxx\CONFIG\Browsers نصب می گردند . ( در ASP.NET 1.x ، اطلاعات مربوط به پتانسيل هر مرورگر در فايل های machine.config و web.config ذخيره می گردد ).

هر مرورگر به عنوان يك موجوديت و با استفاده از عنصر <browser> تعريف و دارای يك id مختص به خود است كه يك كلاس از مرورگر را به همراه كلاس parent مشخص می نمايد . <browsers> ، عنصر ريشه در فايل های تعريف مرورگر است و از خصلت id به منظور تمايز بين تعاريف هر يك از مرورگر ها ( در صورتی كه بيش از يك مورد در يك فايل تعريف شده باشد ) ، استفاده می گردد .
قبل از اجرای يك برنامه ASP.NET ، فريمورك تمامی تعاريف مرورگر را در يك اسمبلی ترجمه و آنان را در GAC ذخيره می نمايد .
در صورت تغيير فايل های تعريف مرورگر در سطح سيستم ، تغييرات به صورت اتوماتيك بر روی هر يك از برنامه های ASP.NET اعمال نخواهد شد . بنابراين ، اين مسئوليت پياده كنندگان و يا ابزارهای نصب است كه اطلاعات فوق را بهنگام نمايند . اطلاعات بهنگام شده مرورگر را می توان با استفاده از برنامه aspnet_regbrowsers.exe برای تمامی برنامه های ASP.NET ارسال نمود . پس از اجرای برنامه فوق ، اطلاعات مرورگر مجددا" ترجمه و اسمبلی جديد در GAC ذخيره می گردد . از اسمبلی فوق تمامی برنامه های ASP.NET استفاده می نمايند .
خطاهای سفارشی
در صورت بروز اشكال در هر يك از صفحات ASP.NET ، يك صفحه خطاء نمايش داده می شود كه در آن كد نوشته شده به همراه مكان ( شماره خط ) بروز خطاء نشان داده می شود . نمايش كد منبع و مكان بروز خطاء در يك صفحه چالش های مختص به خود را دارد :

• <LI dir=rtl>نمايش كد منبع و پيام خطاء برای كاربران عادی هيچگونه ارزش اطلاعاتی ندارد، پس چرا می بايست آنان را نمايش داد ؟
• نمايش كد منبع و پيام خطاء بيش از همه مهاجمان فرصت طلب را خوشحال خواهد كرد چراكه شرايط مناسبی برای ارتقاء دانش آنان به منظور برنامه ريزی حملات فراهم می گردد .

ASP.NET با ارائه يك زيرساخت مناسب امكان پيشگيری از نمايش اينگونه خطاها را در اختيار پياده كنندگان برنامه های وب قرار می دهد . بدين منظور از بخش <customeErrors> در فايل web.config برای تعريف پيام های خطاء سفارشی و سياست نمايش جزئيات خطاء استفاده می گردد . نحوه استفاده از عنصر فوق به صورت زير است :

<customErrors defaultRedirect="[url]" mode="[on/off/remote]">
<error statusCode="[statuscode]" redirect="[url]" />
</customErrors>rs>

توضيحات :

• <LI dir=rtl>defaultRedirect : آدرس صفحه ای را كه پس از بروز خطاء مرورگر كاربران به آن هدايت می گردند را مشخص می نمايد .
  <LI dir=rtl>mode : مقدار نسبت داده شده به اين خصلت وضعيت نمايش خطاء سفارشی را مشخص می نمايد . در صورتی كه مقدار اين خصلت on باشد ، خطاهای سفارشی نمايش داده می شوند . در صورتی كه مقدار mode معادل off باشد ، خطاهای سفارشی نمايش داده نخواهند شد و در صورتی كه مقدار اين خصلت remote در نظر گرفته شود ، خطاهای سفارشی صرفا" برای كاربران از راه دور نمايش داده می شود .
• customeErrors : اين بخش شامل چندين زيرعنصر <error> است كه از آنان به منظور تعريف خطاهای سفارشی استفاده می گردد . هر زير عنصر <error> می تواند شامل يك خصلت statusCode و يك URL باشد .

<configuration>
<system.web>
<customErrors mode="RemoteOnly" defaultRedirect="/DefaultErrorPage.htm">
<error statusCode="500" redirect="/error/ServerError.htm"/>
<error statusCode="404" redirect="/error/Filenotfound.aspx"/>
<error statusCode="403" redirect="/error/Forbidden.aspx"/>
</customErrors>
</system.web>
</configuration>